Sözlük maddesi
Zamanaşımı
Kanunda öngörülen sürenin geçmesiyle alacağın dava yoluyla istenebilirliğini yitirmesi.
TBK m. 146 · TBK m. 147 · TBK m. 161
Zamanaşımı borcu sona erdirmez. Borç varlığını sürdürür, ancak eksik borç hâline gelir: borçlu isterse ödeyebilir ve ödediğini geri isteyemez; ödemek istemezse alacaklı devlet gücüyle tahsil edemez.
Hâkim kendiliğinden dikkate alamaz
Zamanaşımı ileri sürülmedikçe, hâkim bunu kendiliğinden göz önüne alamaz.
Bu nedenle zamanaşımı bir def’idir: davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun biçimde ileri sürülmesi gerekir. Süresinde ileri sürülmeyen zamanaşımı sonuç doğurmaz.
Süreler
- Kanunda başka bir süre öngörülmemişse genel zamanaşımı on yıldır.
- Kira bedeli, faiz, ücret gibi dönemsel edimlerde ve kanunda sayılan bazı alacaklarda süre beş yıldır.
- Haksız fiilden doğan tazminat alacaklarında süre, zararın ve failin öğrenilmesinden itibaren iki yıl, her hâlde fiilin işlenmesinden itibaren on yıldır.
İlgili maddeler
Bu terimin geçtiği notlar